Fiction
Nabari no ou
YoiteXMiharu
เรื่อง ... หมายเลขนี้...รักที่เท่าไร
โดย killua_fam

Part 8   เพื่อนาย

ผมรักโยอิเตะและจะอยู่กับโยอิเตะตลอดไป มาว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เป็นค่ำที่ผมพร่ำบอกโยอิเตะทุกๆวัน จนผมคิดว่าเขาอาจจะรำคาญผมแล้วก็ได้มั้ง
แต่ทุกครั้งที่ผมบอกเขา
ผมก็มักจะได้รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นของเขาตอบกลับมาเสมอ

ผมเฝ้าคิดทุกวัน ว่าถ้าหากโยอิเตะไม่รักผมแล้วผมจะทำยังไง
ถ้าหากพรุ่งนี้ไม่มีโยอิเตะที่ผมรักคนนี้ผมจะอยู่ได้มั้ย
แล้วถ้าพรุ่งนี้ผมต้องจากโยอิเตะไปล่ะ โยอิเตะจะเสียใจบ้างรึปล่าวว

ผมอยากรู้จัง
โยอิเตะ เขาจะคิดมากเหมือนผมมั้ยนะ

“มิฮารุ อืมมม....”
ตอนนี้ ผมกำลังนอนขดอยู่ในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นของโยอิเตะฮะ
เขาละเมอเรียกชื่อของผมด้วย อ๊ะ รึกำลังฝันถึงผมอยู่ล่ะเนี่ย
ถ้าเป็นอย่างนั้น...ก็ดีสิฮะ....

วันนี้เป็นวันหยุดฮะ เราทั้งคู่สัญญากันว่าปิดเทอมเมื่อไหร เราจะไปเที่ยวกัน
โยอิเตะเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมด(สุภาพบุรุษจิงๆนะ แฟนผมเนี่ย)

แล้ววันนี้เพิ่งเป็นเช้าวันแรกของวันหยุด เราก็เลยยังไม่ได้ไปไหนกัน
เพื่อนๆผมเขายังเคลียงานที่มหาลัยกันไม่เรียบร้อยเลย

แต่มันก็ทำให้ผม ได้มีเวลาอยู่กับคนๆนี้มากๆๆๆๆ
ผมอยากอยู่ตรงนี้นานๆจิงๆเลย.....มันมีความสุข

อย่าเพิ่งตื่นเลยน้า โยอิเตะ คนตัวเล็กมองหน้าคนที่กำลังหลับอยู่พลางยิ้มไปด้วย

“อ่ะ...”
“อืมมม”

ตื่นแล้ว!!!!!
“ตื่นแล้วเหรอฮะ”
“อืมมม แล้วกี่โมงแล้วล่ะ”
“เจ็ดโมงเช้าฮะ”

“อืออ..ยังเช้าอยู่สินะเนี่ย..แต่ว่า........นอนไม่ไหวแล้วล่ะ..”...
“มิฮารุ....ชอบนอนแบบนี้มากเหรอ..”.....
“มากสิ........
ก็นอนกอดโยอิเตะ....แล้วโยอิเตะก็กอดผม......
หน้าอกของโยอิเตะ อุ่นมากกก เลยฮะ ผมชอบ”.....
ยิ้ม........................(อ๊ากกก)

“อย่างนั้นเหรอ ดีใจที่นายชอบ...”
“ฮะ แน่นอน ก็ผมรักโยอิเตะนี่นา”

โยอิเตะ.....หน้าแดง

“นายเนี่ยนะ บอกรักไม่เบื่อเลยนะ....บอกได้ทุกวัน....”

อ๊ะ.......โยอิเตะ พูดเหมือนเบื่อเลย......

“นายน่ะ ดีจัง พูดออกมาได้แบบนี้.......ถ้าฉันกล้าเหมือนนายก็คงดี...
ทั้งๆที่ฉันอยากจะพูดแบบนี้กับนายบ้าง แต่มันก็...นะ”
อ้าาา....ไม่ได้เบื่อ..เขิลต่างหากกก.......(ว๊ายยๆ)

“โยอิเตะ ถ้าได้พูดเยอะๆก็คงกล้าขึ้นมาแน่นอน”

ใช่ฮะ ทุกคนเข้าใจถูกแล้ว โยอิเตะน่ะ ถึงเวลาจะผ่านไปนาน แต่เขาก็ยังไม่ค่อยพูดเหมือนเดิม
แล้วเขาก็ไม่ได้บอกรักผมอีกเลยหลังจากวันนั้น
ทั้งที่ผมอยากฟังเอามากๆ

“เดี๋ยวไปเที่ยวครั้งนี้สิฮะ โยอิเตะ”.............

“ไปเที่ยว มีอะไรเหรอ”
“ก็ผมน่ะ จะคุยกับโยอิเตะเยอะๆ ที่ผ่านมา เราก็ยุ่งกันทั้งคู่ วันๆก็เจอกันแปปเดียวเอง
ผมก็เลยอยากมีเวลาอยู่กับโยอิเตะนานๆ”

“เผื่อว่า วันไหนโยอิเตะ ชอบการพูดมากขึ้นจะได้บอกรักผมบ้างไง...อิอิ”
“ทำดีหวังผลเรอะนายเนี่ย”
“ก็มีบ้างงแหละคนเราอ่ะ ก็ต้องอยากให้คนที่รักบอกรักตัวเองอยู่แล้วว”

โยอิเตะ นิ่ง เงียบ................

“ฉันจะลองพยายามดูนะ ช่วยหน่อยละกัน”(จิงจัง)
“อ่ะ.....อื้มมม แน่นอนฮะโยอิเตะ”........

.......สักวันฉันจะบอกนายให้ได้......จะทำให้ได้....รับรอง...............
.............จะไม่ให้นายรอนาน....จะบอกนายเป็นพันๆครั้ง...........
.......................จนนายไม่อยากฟังมันเลยย............................
...............................ฉันจะทำ เพื่อนาย...........................
“ผมไปอาบน้ำก่อนนะ”

“อืม”.................

ขณะที่มิฮารุฮัมเพลงอย่างมีความสุขไปพร้อมๆกับอาบน้ำนั้น

คนที่อยู่ข้างนอกก็ทำอะไรบางอย่าง ที่เขาทำเป็นประจำก็ว่าได้

สมุดเล่มหนึ่ง คาดว่าคงเป็นไดอารี่(เขียนกะเขาด้วย)
เขาลงมือบันทึกทุกอย่างที่เขาต้องการลงไป...

รัก คือคำๆแรกที่เขาบันทึกลงไปในวันนี้ แล้วเขาก็บรรจงเขียนคำต่อไป...........


“โยอิเตะฮ้าาาาา”

“หืม......เราจะไปเที่ยวกันวันไหนล่ะฮะ”
“อีกสองวันน่ะ”
“อ้า....ดีจังเลย..อีกสองวันๆๆๆๆๆ มาถึงเร็วน้า”

การเที่ยวสองต่อสองกับคนรัก เฮ้อ.....ผมมีความสุขจิงๆเลย
ตอนี้ผมกำลังเดินหาเสื้อผ้าให้โยอิเตะอยู่

โยอิเตะใส่แต่เสื้อผ้าที่ดูแล้วร้อนๆทั้งนั้น ตอนนี้ก็ยังไม่เข้าหน้าหนาวซะหน่อย
ผมว่าร้อนด้วยซ้ำ

“อะ ชุดนี้เป็นไงฮะ โยอิเตะ มองลองดูสิฮะ”
“ไม่เอา........ชุดนี้อ่ะ”

“เสื้อยืดลายดอก ฝีมือการเลือกของมิฮารุ”
“ทำไมอ่ะ ร้อนๆเขาใส่กันแบบนี้ทั้งนั้น”.........

“แบบนี้ก็จิง แต่ไม่เอาสีกับลายอย่างงี้ได้มั้ยล่ะ ชั้นรับไม่ไหวอ่ะ”
“โห.....โยอิเตะอะ”

“ฉันว่า ฉันเลือกเองดีกว่า....เอาแค่แบบที่ไม่ร้อนใช่มั้ยล่ะ”
“ใช่ฮะ......อย่างนั้นล่ะ.....”...

“โอเค เดี๋ยวฉันไปเลือกแล้วลองให้ดูละกัน ตามนายสั่งนะเนี่ย”

“ขอบคุณฮะ”....เดี๋ยวนี้ผมเอาแต่ใจมากไปป่าวน้า โยอิเตะยอมทำตามทุกอย่างเลย
รึว่าโยอิเตะว่าง่ายขึ้นกันแน่นะ..........

“เอ้า..เป็นไง”

“ฮ้าาาาา”...............
ตะลึง.............

ชายหนุ่มก้าวออกมาจะห้องลองชุด
ด้วยชุด กางเกงยีนและเสื้อกล้ามพร้อมสวมเสื้อเชิ้ดแขนสั้นสีขาวสบายๆหนึ่งตัว

อ๊ากกก...
ทำไมดูดีขนาดนี้เนี่ยยยย......ดูดีสุดๆเลย...
ถึงจะไม่ได้เนียบตามแบบฉบับโยอิเตะก็เถอะ

แต่มันทำให้คนๆนี้ดูสว่างไสวไปพร้อมกับอบอุ่นมากกว่าเดิมหลายร้อยเท่า

“เป็นไง ไม่ดีหรอ”......

คนตัวเล็กที่ถูกถามอยู่ตอนนี้ยังไม่ตื่นจากภวังค์
หล่อจิงเล๊ยยย.............ปลื้มมมม
นับวัน ยิ่งหล่อ

“นี่ นายฟังฉันอยู่รึปล่าว”

“อ๊ะ.......อ่ะๆๆๆๆ.....ฟังๆๆๆ.......ฟังอยู่ฮะโยอิเตะ”

“หล่อมากเลยฮ้าาา”

ทำท่าจะโดดกอด
“งั้นฉันไปเปลี่ยนก่อน”
“เปลี่ยน ทำไมฮะ”
“นายจะให้ฉันใส่ชุดนี้กลับเลยเรอะ”

“อ่ะ.....ปล่าวฮะ”

“แล้ว ขอบใจนะ”......
หน้าแดงงงเหรอ....โยอิเตะ........เขิลอีกแล้ว

“ไปไหนต่อดีล่ะ”.....
“นายอยากได้อะไรบ้างมั้ย มิอารุ”

“ผมว่า โยอิเตะให้ผมทุกอย่างแล้วน้า ไม่เห็นมีอะไรอยากได้เลย”

...........ไม่มี..ฉันยังไม่ได้ให้บางอย่างกับนาย..................
แต่บางที .......... ไม่สิ ........... นายไม่ลืมหรอกใช่มั้ย..........
คำที่นายอยากให้ฉันพูดน่ะ...........

“งั้นกลับบ้าน ฉันจะกลับไปจัดชุด วันนี้ฉันก็ซื้อไปหลายชุด”
“ต้องซักอีก  ยุ่งยากจิงๆ พวกแม่บ้านต้องถามแหง
ว่าฉันเปลี่ยนรสนิยมตั้งแต่เมื่อไหร่”

“นาย ก็..เดี๋ยวฉันไปส่ง แล้วพอถึงวันนั้น ฉันจะไปรับเองนะ”

“อืมมมม......ได้ฮะ”

บ้านมิฮารุ.........

“แล้วจะโทรหานะ........มิฮารุ”
“ฮะ..บ๊ายบาย”
“บายย”

ไปแล้วว...........โยอิเตะ.......ผมรัก โยอิเตะฮะ.........
ได้ยินมั้ยยย..........

..........ว่าผม........รักคุณ.............

มิฮารุตะโกนบอกโยอิเตะในใจแล้วส่งยิ้มไปกับอากาศ

....................บนรถโยอิเตะ......................

บ่นบอกรักฉันอีกล่ะสิมิฮารุ...........
ขอบใจนะ

ฉันรับรู้แล้วล่ะ.........

ฉันก็เช่นกัน..........

To be con.

 

ตอนนี้สั้นหน่อยนะฮ้า

ติดตามกันต่อน้า

 

 

Comment

Comment:

Tweet

วะ...หวาน..หวานจนมดไต่เเล้วคร้า
ฮิ้วววววววว

รอวันเดท คริๆๆๆๆ