Fiction

Nabari no ou

YoiteXMiharu

เรื่อง ... หมายเลขนี้...รักที่เท่าไร

โดย killua_fam

 

Part 4 ทั้งหมด

 

หลังจากนั้นโยอิเตะก็จับตัวร่างบางยกขึ้น

วางไว้บนตักตัวเอง หันหน้าเข้าหากัน...หลังจากนั้นก็ปลดกางเกงตัวเองเพียงเล็กน้อย

พอที่จะให้ส่วนที่ชี้ชันนั้นออกมา

อะ...อย่า...ไม่  ..........ไม่นะ

ไม่เอานะ...........เมื่อรู้ตัวว่าตนจะถูกทำอะไร ร่างบางก็รีบท้วงทันที

แต่คราวนี้เขาไม่มีแรงอีกแล้ว..ไม่มีแม้แต่แรงที่จะพยุงตัว

 

โยอิเตะเอาแขนมิฮารุคล้องไว้รอบคอตัวเอง

ส่วนมือของตัวเองนั้น...จับอยู่ที่สะโพกของร่างบางบีบเค้นเหมือนจะแกล้ง

ทั้งหมดของนาย ฉันจะเก็บมันไว้คนเดียว.................

กระซิบที่ข้างหูคนตัวเล็ก

แล้วค่อยๆบังคับร่างกายร่างบางให้ทำตาม

ร่างบางรู้สึกว่าตัวเองถูกยกขึ้นแล้วค่อยๆวางลง

แต่ตอนที่ถูกวางลงนั้นเอง ก็รู้สึกถึงบางสิ่งจ่ออยู่ตรงทางเข้าด้านล่าง

บางสิ่งที่แข็งขืนและร้อนระอุ

อ๊ะ...

ร่างบางยกสะโพกขึ้นหนีสิ่งนั้นแต่กลับถูกมือของโยอิเตะบังคับให้ลงมา

อะ...อ๊ะ..

ร่างบางค่อยๆนั่งทับลงบนสิ่งนั้นและมันค่อยๆลุกล้ำเข้าสุ่ภายในร่างกาย

อ๊าาาาาา...จะ....เจ็บ...อื้อออ

ร่างบางหลับตามิด....ทั้งเจ็บทั้งกลัว...

แต่แล้วจนในที่สุดมิฮารุก็นั่นทับมันจนมิด

ฮ๊าาาาา

อ่า....

เสียงครางต่ำแสดงความพอใจของโยอิเตะทำให้มิฮารุใจเต้นไม่เป็นส่ำ

จากนั้นโดยทันที โยอิเตะก็บังคับจะให้มิฮารุขยับตัว
แต่...

อย่านะ อย่าขยับนะโยอิเตะ.....ผมเจ็บ........ผะ.....ผมกลัว

 

อย่าเกรงนะ...ไม่เจ็บหรอก...........แล้วก็ไม่ต้องกลัวด้วย

ชั้นไม่ทำรุนแรงกับนายหรอก(เหรอ แล้วที่ทำอยู่อ่ะ)

ไม่พูดปล่าวเขาก็จับตัวมิฮารุให้ขยับขึ้นลงช้าๆ

เจ็บ...เจ็บฮะ โยอิ....เตะ.......................อึก.........

อย่าเกรงนะมิฮารุ .......จูบเบาๆที่หางตาของคนตัวเล็กเป็นเหมือนการปลอบโยน

แต่การกระทำข้างล่างมันต่างกัน รุนแรง.....และเร็ว

 

อ่ะ......อ้าาาา....ผม....อ๊าาา.............

โยอิเตะ...โยอิ..เตะ...ผม...อึกก...........
อ้าาาา..........อื้ออออ...

เล็บมือของร่างบางจิกลงบนไหล่ของโยอิเตะเพราะความรู้สึกต้องการที่ห้ามไม่ได้

ทนอีกหน่อยนะ...แฮ่กๆ...

ร่างสูงพูดเมื่อตนเองกำลังจะถึงขีดสุด

มิฮารุขยับตัวขึ้นลงอยู่บนตักของโยอิเตะ........เจ็บปวด..เจ็บปวดไปหมดทุกอย่าง

ทำไมต้องรู้สืกแบบนี้...ไม่อยากรู้สึกแบบนี้.........กับใคร

 

 

อ้าาาาา..........อ่ะ..อ๊าาา มิฮารุครางดังลั่นกับความรู้สึกเจ็บปวด

ในที่สุดโยอิเตะก็กดมิฮารุลงบนแกนกลางลำตัวของตนอย่างรุนแรงเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนที่ของเหลวสีขุ่นจะฉีดเข้าไปในร่างกายของคนตัวเล็กและล้นทะลักออกมาหลังจากที่โยอิเตะถอนร่างกายออกมา.......................

 

..............................................................................................................

............................................................

............................

 

ร่างบางแทบจะไม่หลงเหลือสติอยู่กับตนเลย

ร่างสูงได้แต่นั่งเฉยๆมองคนที่เขาเพิ่งจะกระทำสิ่งที่ไม่น่าอภัยให้ลงไป

ร่างนั้นแทบจะเรียกได้ว่าเปลือย อกสั่นสะท้านจากอาการหอบเหนื่อย

ร่างการบอบบางซึ่งเหมือนจะแตกหักได้ทุกเวลา ดวงตาเลื่อนลอย นอนพิงอยู่กับต้นไม้

 

ฉัน...ต้องไปแล้ว...........โยอิเตะตั้งใจจะใส่เสื้อผ้าให้.........แต่...........

เพี๊ยะ...!!!!!!!!....

ยะ....อย่ามาโดนตัวผม......อึก..ขยับออกห่าง....กลัว..............

ทำไม...ต้องทำแบบนี้...

ร่างบางกอดเสื้อผ้าทั้งหมดเท่าที่จะคว้ามาได้ไว้แน่น...

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลลงมาดังสายฝนที่เหมือนจะไม่มีวันหยุด

เสียงสะอื้นไห้ที่ฟังดูแล้วน่าเจ็บปวดยิ่งนัก................

ทำเอาคนตรงหน้าพูดอะไรไม่ออกเลย...

มิฮา...

อย่าเรียก.....อย่ามาเรียก..........ชื่อของผม.......

คุณไม่มีสิทธิ์....ไม่มี.........

 

เงียบ..........................

 

ฉันไม่ได้ตั้งใจ.............ฉันขอโทษ

หึ..........นั่นสินะ...ไม่ได้ตั้งใจ..ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะไม่ได้ตั้งใจ.............

 

ที่ทำไปก็แค่อยากเล่นสนุกกับร่างกายผมสินะ โยอิเตะน่ะ...ไม่เคยรู้สึกอะไรเลยใช่มั้ย

ก็ทำเฉยไปวันๆ แม้แต่จำก็ยังจำผมไม่ได้

คราวนี้จะบอกอีกรึปล่าว ไอเรื่องแปลกๆทั้งหลาย

ตอนแรกก็ให้มอง ให้หาอะไร...

คราวนี้จะให้ผมทำอะไรอีกล่ะ.......ผมทำได้ทั้งนั้นแหละ...

ก็ตอนนี้ผมไม่เหลืออะไรจะทำให้โยอิเตะอีกแล้ว...

 

ฮืออออ...............

ร้องไห้...น้ำตา...มันไหลออกมาไม่ยอมหยุดเลย

เสียใจ กับทุกอย่างที่ได้ทำ ได้ยิน.........คนๆนี้..................

ความรู้สึกแบบนี้...............................

 

ออกไป!!!!!!!!!!!!................ฮื่ออออ

โยอิเตะมองคนตรงหน้า ด้วยสีหน้าที่ไม่อาจรับรู้ถึงความรู้สึกได้

ค่อยๆขยับตัวเข้าไปใกล้เอื้อมมือไปวางลงบนบ่าของคนตัวเล็กที่ทำท่าจะหนีอีก

แต่เพราะความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อครู่

....................โยอิเตะ.................

โยอิเตะค่อยๆก้มตัวลงแล้วจุมพิตเบาๆ ที่ริมฝีปากบางของมิฮารุ

จุมพิตเนิ่นนาน........ส่งผ่านความอบอุ่นจากปลายลิ้น.....แลกเปลี่ยนความหอมหวานของกันและกัน

 

เมื่อเห็นว่าร่างบางทนไม่ไหวแล้ว จึงค่อยๆถอนริมฝีปากออก

แล้วจุมพิตลงบนเลือกตาที่ยังปลืออยู่

หยิบเสื้อผ้าที่มิฮารุกอดอยู่ ค่อยๆสวมเสื้อผ้าให้จนเสร็จ....